Je staat aan de rand en je voelt een lichte spanning laag in je buik.
Een onrust die niet verdwijnt en een weten dat fluistert: je kan hier niet blijven staan.

Dit is het moment vlak vóór je iets toelaat en tot expressie brengt.
Vlak vóór je oude huid loslaat. Vlak vóór je stopt met je waarheid binnen te houden.

Threshold is een initiatie op die plek.
Niet om iets nieuws te leren maar om terug te nemen wat je al wist, voor je jezelf begon in te houden.

Threshold is een belichaamd initiatieritueel voor wie voelt dat iets ouds mag sterven — zodat een dieper, krachtiger deel van zichzelf weer kan worden belichaamd.

Threshold is een rituele overgang op het kruispunt van lichaam, creatie en waarheid.
Voor wie voelt dat haar expressie te groot is geworden voor het leven dat ze nu leidt.

Wanneer je de drempel overgaat, gebeurt er iets tastbaars.
Je adem zakt dieper, je stem wordt voller en je bekken warmt op.

Je herinnert je je oorspronkelijke ritme.
Niet het tempo van moeten maar het tempo waarin creatie opwelt.

Threshold markeert het moment waarop je stopt met flirten met je potentieel en er voluit in stapt. Belichaamd, rauw en aanwezig.

Aan de andere kant van de drempel wacht er ontvangst: je begint je nectar te proeven. De gouden essence die uit je kern komt druppen. Die als honing langs je ruggengraat zakt, je spieren verzacht, je zenuwstelsel tot rust brengt en je creatie weer levend maakt.

Nectar is wat verschijnt wanneer je stopt met jezelf tegen te houden. Het is je medicijn, je goud. Datgene wat de wereld niet krijgt zolang jij op de drempel blijft staan.